Оила ҳаёти мисоли булоқ, унинг покиза сақланиши оила аъзоларининг тарбиясига боғлиқ. Агар эр-хотиннинг бири гапни чўлга, бири сойга бурса, булоқ суви охир-оқибатда ора йўлда қурийди. Шу боис, уларнинг гапи бир жойдан чиқиб, бир мақсадга қаратилса, оила илдизи мустаҳкам бўлади. Хотин гапирганда эр: "Онанг тўғри айтади. Бу ишни ҳозир бажариш лозим", деса, эр гапирганида: "Отанг доно гапни айтдилар, болаларим. Шу ишни кечиктирмай қилайлик", деса, болалар тўғри тарбия топади. Ота-она болалар олдида нимани гапириш керак, нималарни айтиш шарт эмаслигини билсин. Акс ҳолда, қовун тушириб қўямиз-да, тарбияни бузамиз. Ота-она болалари онгига ўз оиласи қадрият булоқларидан сув ичирмоғи лозим. Бунинг учун ўз боболарининг, момоларининг ибратли ишларидан ҳикоялар айтиб, болаларини улардан ибрат олишга ўргатиши хайрли ишдир.

Мен бола тарбиясини оила боғида пишган мевага ўхшатаман. Фарзанд одобли, фаросатли, ақлу заковатли бўлса, демак, боғбонлар ширин мева етиштирибдилар. Аммо бола одобида нуқсонлари бўлса, унинг гап-сўзлари худди чақир тикон мисоли дилингга санчилаверса, бу оила дарахтидаги мевалар ҳали ғўр, дегани. Тарбиясиз бундай болалар оиланинг шўри.

"Эр ўз оиласига раҳбардир ва у оила аъзолари тарбиясига жавобгардир", дейилган ҳадиси шарифлардан бирида. Демак, ота бош тарбиячи, тарбия бобида доим ҳушёр ва сергак бўлмоғи лозим. Унинг ҳар бир қадамидан эзгулик униб-ўссин, ҳар бир сўзидан ҳикмат нури порласин. Ана шунда оила боласи эл-юрт боласи бўлиб, эл-юрт юкини елкасидан туширмай, келажак сари одимлайди.

 

Саодатли ОСТОНА,

Қашқадарё вилояти