Ҳаддан ошиш (исроф)
Ортиқча ҳилмли бўлиш – хорлик.
Ортиқча сахийлик – исроф.
Тежашнинг ортиғи – бахиллик.
Ортиқча жиддийлик – кибр.
Зиёда ҳаловат – адабсизлик.
Ортиқча мурувват – ёмон дўстлар.
Иффатнинг суиистеъмоли – танглик.
Тавозенинг зиёдаси – хорлик ва зорлик.
Умид қилишнинг ортиқчаси – беҳуда орзу.
Ортиқча ҳаё – аҳмоқлик.
Ортиқча латофат – лаганбардорлик, хушомад.
Зиёда ихлос – жафо.
Ортиқча парҳезкорлик – васваса.
Маъносиз нозик нарсаларга қараш ва ортиқча
хурсандчилик такаббурликдир.
Зиёда хафагарчилик – сабрсизлик, тоқатсизликдир.
Ортиқча ғийбат ва туҳмат – ҳаддан ошишдир.
Нафснинг ортиқча умидсизланиши ва ноқис касбнинг зиёдаси – алдовдир.
Муҳаммад Ҳаким Термизийнинг “Маърифатул асрор” китобидан
“Ислом нури” газетасининг 2019 йил, 3-сонидан олинди