Кибрнинг зарари
Бани Исроилда гуноҳкор одам бор эди. Шу қавмдаги бошқа бир киши эса кўп ибодат қилиши билан шуҳрат топганди. Кунларнинг бирида ўша гуноҳкор обиднинг олдидан ўтаркан: “Шу зотнинг олдида ўтирай, зора Аллоҳ унинг ҳурматидан менинг гуноҳларимни ҳам кечирса”, деди ва ёнига ўтирди.
Бу пайт ободнинг бошига булут соя солиб турарди. Бундан қалбида кибр ғимирлаган киши: “Гуноҳкор бир банда қандай қилиб менинг ёнимда ўтириши мумкин?” – дея ундан юзини ўгирди. Обиднинг юз бермаганини кўрган гуноҳкор ўрнидан туриб кета бошлади. Шунда булут гуноҳкорнинг кетидан кетди.
Аллоҳ таоло ўша даврнинг пайғамбарига: “Мен бандаларимнинг ниятига кўра муомала қиламан. Гуноҳкорнинг хайрли нияти учун уни кечирдим. Кибри туфайли эса обиднинг ибодатларини йўқ этдим”, дея ваҳий юборди.
Нигора МИРЗАЕВА тайёрлади.
“Ислом нури” газетасининг 2019 йил, 3-сонидан