Жалолиддин Румий (раҳматуллоҳи алайҳ) айтадилар:
- Ўзингни ўзгалар ўрнига қўй! Йиғлаганга “кул”, инграганга “жим” дема. Йиғлаганга елка тут, инграганга чора бўл!
- Дуо эшик қоқмоқдир. У ёғига аралашмоқ ҳаддидан ошмоқдир.
- Ўгит берадиган инсонга эмас, ўрнак бўладиган инсонга эҳтиёж бор.
- Юрак ҳаммада ҳам бор. Аммо қалб бошқа нарсадир.
- Сенинг дунёга қараган деразанг кирланган бўлса, менинг гулларим сенга лой бўлиб кўринади.
- Нафсингни қурбон қил, руҳинг тирилсин!
- Яхшиларнинг дангасалиги ёмонларнинг ғалабасига имкон ҳозирлайди.
- Дунё ҳаёти бир тушдан иборатдир. Дунёда бойлик ва мансаб эгаси бўлиш, тушда хазина топиб олганга ўхшашдир.
- Дўстдан келган бир жафо, душманнинг уч юз минг жафосига тенгдир.
- Оддий ўтлар бир ойда униб-ўсади. Гул етиштирмоқ истасанг, бир йил кутгайсан.
- Ёпиқ эшик йўқ. Унга тушмайдиган калит бор.
- Аллоҳнинг бергани ҳам, бермагани ҳам имтиҳондир.
- Ақл – қўзи, нафс – бўри, имон эса чўпондир. Имон бақувват бўлмаса, нафс ақлни ейди.
- Қалби ва тили бир бўлмаган инсон юз тилни билса ҳам тилсиздир.
- Қуёш борлиққа бир хил нур сочар, аммо гул бошқа ҳид, сассиқ алаф эса бошқа ҳид таратади.
- Кўз ёшининг ҳам вазифаси бор. Ортидан келадиган ширин табассум учун юзни тозалайди.
- Аслимиз тупроқ, тупроққа қайтгаймиз. Муҳими, лойга айланиб қолмаслик.
- Инсон чорасиз эмас, дуосиздир.
- Қалбимга яқинлашмоғингга эътирозим йўқ. Аммо шуни билки, қарға гул боғчасида кезгани билан булбул бўлмайди.
- Хафа бўлма! Ҳамма ўлади. Кимдир тупроққа, кимдир эса юракларга кўмилади.
- Бахтли кунлар сен тарафга келмас, сен у тарафга юриб боргайсан.
- Масофалар узоқ бўлса ҳам, дуоларда бирлашган қалблар бор.
- Гуноҳ иш қилганингда дарҳол тавба эт. Инсон сувга тушгани учун эмас, сувдан чиқа олмагани учун чўкади.
- Эшитдимки, ғийбатимни қилибсан, юзимга гапиришдан қочибсан. Мендек бир ожиз бандадан қўрқиб, Аллоҳдан қўрқмабсан.
- Сабр – яра ичида Яратганни кўрмоқдир.
- Кеча зийрак эдим, дунёни ўзгартирмоқ истардим, аммо бугун ақллиман, ўзимни ўзгартирмоқдаман.
- Яхшини, тўғрини, гўзалликни ахтар, фақат айб излама.
Исломиддин Муҳаммад СОДИҚ
ўғли тайёрлади.
“Ислом нури” газетасининг 2019 йил, 7-сонидан