Пайғамбаримиз (соллаллоҳу алайҳи ва саллам) мероси тарқатилганда
Абу Ҳурайра розияллоҳу анҳунинг талабаларидан Абдуллоҳ ар–Румий ҳикоя қилади.
Бир куни Абу Ҳурайра Мадина бозорига борди ва у ерда туриб баланд овозда:
– Эй, бозор одамлари! Сизни нима ушлаб турибди? – деди.
Одамлар ажабланиб:
– Яхшиликка бўлсин, Абу Ҳурайра нима ҳақида гапиряпсан? –дедилар.
– У ерда Пайғамбаримизнинг (соллаллоҳу алайҳи ва саллам) мероси тақсимланяпти, сиз эса бу ерда ўтирибсиз. Бориб ўз улушингизни олмайсизми!
– Пайғамбаримизнинг (соллаллоҳу алайҳи ва саллам) мероси қаерда тақсимланяпти?
– Масжидда!
Буни эшитган одамлар Масжиди Набавияга югуришди. Абу Ҳурайра уларнинг қайтиб келишини кутиб ўтирди. Одамлар қайтиб келгач:
– Яхшиликми, нима бўлди? – деб сўради.
– Эй Абу Ҳурайра, – деди одамлар, – масжидга бордик, у ерда тақсим этилаётган бирор нарсани кўрмадик.
– Йўғ-е, Масжиди Набавийда бирор одамни ҳам кўрмадингларми?
– Кўрдик. Лекин кўрганларимизнинг бири намоз ўқияпти, яна бири Қуръон ўқияпти, бошқалари бирлари эса ҳалол ва ҳаром масалаларини муҳокама қилаяпти.
Абу Ҳурайра уларга бундай деди:
– Уят сизларга! Пайғамбаримиз Муҳаммаднинг (соллаллоҳу алайҳи ва саллам) мероси ана шулардир[1].
Профессор, доктор Меҳмет Яшар КАНДЕМИРнинг “Саҳобадан 101 хотира” китобидан
Таржимон: Дамин ЖУМАҚУЛ
[1] Табароний, ал-Мужма ул-авсот (Ивазуллоҳ), II,114-115; Хусомий, Мажмауз завоид, I, 123-124; Албоний, Саҳиҳ ут-тарғиб ват-тарҳиб, I, 144