Кийими ҳам йўқ эди
Энг кўп ҳадис ривоят қилган саҳобалардан Абу Ҳурайра розияллоҳу анҳу ҳикоя қилади:
Пайғамбар алайҳиссаломнинг мажлисида ётиб-турган етмиш кишини кўрдим. Ҳеч бирининг эгнида устини тузукроқ ёпган кийими йўқ эди. Ё белдан пастини бир парча мато билан ўрардилар ёки бўйинларига боғлаган парча мато билан белидан юқорисини ёпардилар. Бу кийим-кечакларининг бир қисми уларнинг болдирларига, бир қисми эса тўпиқларига етарди. Маҳрам жойлари кўриниб қолмасин, дея кийимларини қўллари билан маҳкам ушлаб юрардилар[1].
Профессор, доктор Меҳмет Яшар КАНДЕМИРнинг “Саҳобадан 101 хотира” китобидан
Таржимон: Дамин ЖУМАҚУЛ
[1] Бухорий, Салот, 58; Ибн Ҳузайма, Саҳиҳ (ношир. Муҳаммад Мустафо ал-Аъзамий), Байрут, 1390/1970, I, 375