“Қуръонни сизда кўрдим”
Бир муслима бемор ётган насрония қўшнисидан хабар олгани чиқди ва унинг тўшакда ётганини кўрди. Салом-аликдан сўнг:
– Қўшни, келинг, сизга Қуръони каримдан ўқиб берай, эшитинг! Тузалиб кетасиз, биз касал бўлсак, Қуръон ила шифо сўраб, дуо қиламиз, тузаламиз, – деди.
Насроний аёл:
– Майли, фақат, олдин менга озгина сув беринг, жуда чанқадим, – деди.
Муслима унга сув олиб келди. Ичириб қўйди. Сўнг бошини кўтариб қўйишини сўради, ёстиқ қўйиб баландлаб қўйди.
– Мен бир неча кундан бери туз тотганим йўқ, қорним оч, илтимос, бирон таом тайёрлаб беринг, қарашадиган одамим йўқ, – деди насроний аёл.
Муслима:
– Ҳозир, бироз кутинг, таом келтираман, – деди.
Ҳеч қанча вақт ўтмасдан, иссиқина, жудаям мазали овқат тайёрлаб келди. Насронияни таомлантирди, сув ичирди, ювиқсиз идишларни ювди. Сўнг келиб:
– Қуръондан бирор сурани ўқиб берайми? – деб яна сўради. Насрония кўзларидан миннатдорлик ёшларини тўкиб:
– Мен ўқиб беришингиздан олдин Қуръонни сизда кўриб бўлдим, – деди.